Eksploatacja pieca na drewno

Po wybraniu i zakupieniu odpowiedniego modelu pieca, należy zapoznać się z jego budową i wymaganiami technicznymi. Niektóre tego typu urządzenia potrzebują specyficznych warunków do wydajnego, a przede wszystkim prawidłowego działania. Do starszych urządzeń należy dokupić lub we własnym zakresie wykonać izolację pokrytą blachą, na której będzie można postawić piec. Większość z nich wymaga dużej przestrzeni. Powinien być dostęp do niego z każdej strony, aby ułatwić użytkownikom eksploatację, a także czynności czyszczące oraz konserwatorskie.

Aby rozpalić piec należy umieścić paliwo w odpowiednim zaworze. Intensywność nadmuchu można ustalić za pomocą prób i błędów. Przy tym należy wziąć pod uwagę fakt, że im niższa temperatura panuje na zewnątrz, tym bardziej musi być przymknięta przepustnica spalin i odwrotnie. Rozpalanie powinno odbywać się powoli. Trzeba stopniowo regulować temperaturę, odpowiednimi zaworami. Wszystkie drzwiczki powinni być zamknięte. Proces spalania będzie się z czasem stabilizował, a użytkownik pieca szybko dojdzie do wprawy w rozpalaniu. Podczas bardzo niskich temperatur z komina może unosić się para wodna, co jest normalnym następstwem działania pieca.

Nie należy wprowadzać żadnych innowacji związanych z rozpalaniem. Jeśli piec na drewno ma długo służyć swoim użytkownikom, nie można go rozpalać za pomocą łatwopalnych cieczy, takich jak: benzyna, nafta czy rozpuszczalnik. Opał należy dosypywać stopniowo, wypełniając całkowicie komorę, po uprzednim wypaleniu się wcześniej podłożonego materiału.

Zapas drewna wystarcza na kilka godzin, im ustawiona jest mniejsza moc kotła, tym czas spalania się wydłuża. Trzeba również pamiętać, że czas palenia nie zależy od objętości materiału, ale od jego masy. Na przykład klocek, który waży 20 kilogramów będzie się palił dłużej niż drewniane wióry, które mają tę sama wagę. Dodając opału trzeba też pamiętać, aby drzwiczki od komory otwierać bardzo powoli.

Żeby piec na drewno zapewniał jak największą wydajność, trzeba utrzymywać czystość w komorze opałowej, a także w kanałach konwekcyjnych. Częstotliwość czynności konserwatorskich zależy od intensywności korzystania, jakości paliwa, a także jakości użytkowania. Popiół usuwa się przez wyczystki. Gruntowne prace czyszczące należy przeprowadzać przynajmniej raz w roku po zakończeniu sezonu grzewczego lub częściej w zależności od zanieczyszczenia.